Oorlogskinderen van William Osborne

Twee Duitse kinderen worden door de Britten op een geheime missie in Duitsland gestuurd. Ze zoeken een meisje dat de ondergang van Hitler kan betekenen.

De premier, Winston Churchill, liep energiek over het pad dat rechtstreeks van de rivier de Theems naar de Tower van Londen liep. Naast Churchill liep een andere man. Hij was minstens twintig jaar jonger en lang, had een flinke neus en peper-en-zoutkleurig, dunner wordend haar. Hij droeg het uniform van admiraal van de Britse Koninklijke Marine, maar was in werkelijkheid een belangrijk lid van de London Controlling Section, de supergeheime inlichtingendienst van de premier die in het leven was geroepen om Adolf Hitler via geheime operaties met strategische misleiding te verslaan.

‘Nou, MacPherson,’ zei Churchill, terwijl ze naar binnen gingen, ‘misschien bedenken we wel een manier om te profiteren van deze vreemde situatie.’ Een minuut later stonden ze in een klein, geluiddicht gemaakt kamertje door een raam van spiegelglas aan de muur te kijken. In de cel aan de andere kant van de spiegel ijsbeerde een donkerharige man met behulp van een stok hinkend van de ene muur naar de andere. Zijn haar was gitzwart en aan de zijkanten kort opgeschoren, en zijn wenkbrauwen waren dik en groeiden bijna tegen elkaar aan boven zijn doordringende ogen. Rudolf Hess, plaatsvervangend Führer van het Derde Rijk. Admiraal MacPherson voelde een vreemd soort verwondering dat de op een na machtigste man van nazi-Duitsland midden in de nacht in zijn eentje vanuit Duitsland naar Engeland was gevlogen, per parachute in Schotland was gearriveerd en nu hier in de Tower of London gevangen werd gehouden. Het was echt een bizarre reeks omstandigheden. Zijn onverwachte komst had niet alleen de Britten met stomheid geslagen, maar, als de pers mocht worden geloofd, ook de Duitsers. ‘Is hij krankzinnig?’ Churchill verspilde geen tijd.
‘Wij denken van niet,’ antwoordde MacPherson. Hij had net het verslag gelezen van de laatste ondervraging naar de redenen die Hess ertoe hadden aangezet om over te lopen. ‘Nou, zijn ideeën klinken anders nogal vergezocht. Hij had bijvoorbeeld kunnen overlopen omdat hij het niet eens was met Hitlers invasie van de Balkan. Maar om nou een of ander ongeloofwaardig plan te bedenken om de Führer uit de weg te ruimen, zodat hij zijn eigen leven kan redden? En dat op een of andere manier dat meisje daarbij een rol speelt?’
Churchill schudde zijn hoofd. ‘Ik ben het met u eens dat dit niet bepaald geloofwaardig klinkt.’ MacPherson haalde zijn schouders op. ‘Het is duidelijk dat hij echt geloofde dat het haalbaar was – met onze hulp.’ ‘Tja, het doet er niet meer toe wat voor onbezonnen plan die man zich in zijn hoofd heeft gehaald. Hij heeft zijn billen verbrand en zal op de blaren moeten zitten. Het enige wat voor ons van belang is, is dat kind.’ De premier zweeg even. ‘Admiraal, gelooft u dat zij is wie hij zegt dat ze is?’ MacPherson knikte. ‘Ja. We hebben de gegevens wel tien keer met hem doorgenomen. Bovendien heeft hij geen enkele reden om te liegen.’ ‘In dat geval is ze van onschatbare waarde.’ Churchill draaide zich om naar de deur. Hij had de knoop doorgehakt. ‘Kom, MacPherson, we hebben werk te doen.’

Boekgegevens

Oorlogskinderen, William Osborne, Chicken House, ISBN 978 90 443 3880 5 (12,95) e-book (9,95)

Eén gedachte over “Oorlogskinderen van William Osborne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven